czwartek, 5 maja 2011

Historia Cygara

Kiedy zaczęto uprawiać tytoń, nie wiadomo. Istnieje jedynie przypuszczenia gdzie to się zaczęło. Pierwszymi hodowcami tytoniu byli bez wątpienia rdzenni amerykanie, oni również zapoczątkowali palenie tytoniu.

Istnieje przypuszczenie iż tytoń pochodzi z półwyspu Yucatan w Meksyku. Najstarszy dowód istnienia cygara pochodzi ze świątyni Majów w Palenque w stanie Chiapas, w południowo wschodnim Meksyku. Jest to rysunek mężczyzny palącego cygaro. Słowo cygaro pochodzi z języka pradawnych Majów i oznaczało coś co się pali i ładnie pachnie. W kulturze majów dym powstający podczas spalania niektórych roślin i ziół wdychano w celach rytualnych i leczniczych. Do dziś w niektórych plemionach indiańskich uważa się, iż palenie cygar o zachodzi słońca odstrasza złe moce.

Palenie cygar od zawsze było wielkim ceremoniałem, uchodził za stylowe i eleganckie. Wśród Europejczyków jako pierwsi, przyjemności palenia cygar zakosztowali Hiszpanie. Podczas pierwszej wyprawy do Ameryki Krzysztof Kolumb zanotował w swoim dzienniku, że Indianie palą: „żarzącą się żagiew i zaciągają się wydobywającym się z niej dymem”.
Badania historyczne dowodzą, że Indianie z Ameryki Środkowej palili coś na kształt cygar długo przed przybyciem Kolumba.Roślinę, której liście palili, Kubańczycy nazywali cohiba. Współcześnie nazwa ta oznacza markę najczęściej poszukiwanych cygar kubańskich. Najczęściej liście tytoniu wkładano w łodygę kukurydzy i tej formie razem palono.

Tytoń i zwyczaj palenia trafiły do Europy przed rokiem 1520.Na początku zwyczaj ten okazał się wyjątkowo nie zdrowy. Pierwsi marynarze którzy w Europie zapalili publicznie cygaro zostali skazani na spalenie na stosie. Sto lat później zwyczaj ten ogarnął również Bliski Wschód, jednak wielu władców podjęło stosowne kroki aby ograniczyć społeczny zasięg tego zjawiska. W 1614 roku Jakub I wydał dekret zabraniający palenia tytoniu w Wielkiej Brytanii, natomiast 10 lat później papież Urban I zakazał palenia cygar hiszpańskim księżom.

Produkcję cygar rozpoczęli Hiszpanie. W 1731 roku powstały w Sewilli słynne królewskie fabryki. Sto lat później król Hiszpanii Ferdynand VII przyznał Kubie, która była wtedy kolonią hiszpańską, prawo do produkcji i sprzedaży tytoniu.
Wkrótce kubańscy wytwórcy zaopatrywali w cygara cała Koronę hiszpańską. Po dziś dzień, pod rządami Fidela Castro, co roku przesyłają królowi Hiszpanii symboliczną partię cygar Cohiba. A Hiszpania w zamian jest największym importerem na świecie kubańskich cygar.

Za Excluzive.pl

czwartek, 28 kwietnia 2011

Johnnie Walker 1805

Przedstawiamy wyjątkową edycję whisky Johnnie Walker. Wyprodukowano zaledwie 200 butelek tego trunku. Whisky ta jest blendem pojedynczych destylatów, które mają przynajmniej 45 lat. Atrakcyjności dokłada tutaj fakt, że wiele z tych destylatów pochodzi z destylarni, które już nie istnieją.


Za Open Bar

sobota, 23 kwietnia 2011

Radosnych Świąt

Z okazji Świąt Wielkanocnych
Najserdeczniejsze Życzenia
Zdrowia, Szczęścia
oraz Wszelkiej Pomyślności
życzy zespół Loży Dżentelmenów

poniedziałek, 18 kwietnia 2011

Współczesny dżentelmen

Współczesny dżentelmen powinien charakteryzować się kurtuazyjnym, uprzejmym i dobrym zachowaniem. Po pierwsze zawsze powinien dać pierwszeństwo osobie starszej oraz kobiecie, a także podnieść coś, co upadło kobiecie. Następnie dżentelmen nie posługuje się slangiem ani nie używa wulgarnych słów. Cały czas oczywiście powinien poszerzać swoje słownictwo. Dżentelmen to taka osoba, która popełniając błąd potrafi przyznać się do niego i powiedzieć - przepraszam.

Mężczyzna zawsze powinien przedstawić się kobiecie, a młodszy mężczyzna starszemu.Gdy się witamy to mężczyzna starszy młodszemu powinien podać rękę, natomiast w kontaktach damsko - męskich to kobieta pierwsza podaje rękę. Wtedy mężczyzna powinien delikatnie się ukłonić patrząc prosto w oczy. Natomiast w zimie mężczyzna bezwzględnie powinien zdjąć rękawiczkę, nawet jeśli nie zrobi tego kobieta - ona nie musi.Przy powitaniu to mężczyzna powinien pierwszy kłaniać się kobiecie oraz osobie starszej, oczywiście ukłon powinien być odwzajemniony. Mężczyzna przy ukłonie powinien pochylić korpus lekko do przodu patrząc jednocześnie danej osobie w oczy. Przy tym ręce nie powinny znajdować się w kieszeni, a papieros w ustach. Prawdziwy dżentelmen używa słów:
* proszę,
* dziękuję,
* przepraszam,
* dzień dobry,
* do widzenia.

Gdy mężczyzna zaprasza kobietę do restauracji, pubu powinien za nią zapłacić rachunek.Dżentelmenem trzeba być także na ulicy, gdzie trudno czasem o kulturę osobistą. Gdy jeździmy my autobusami należy pamiętać, że pierwszeństwo mają osoby wychodzące z autobusu, dopiero można wejść, ale puszczając przodem kobiety i osoby starsze. W autobusie natomiast zawsze powinniśmy ustąpić miejsca, przede wszystkim osobie starszej, kobiecie w ciąży.

Przy stole
Mężczyzna przy stole powinien zachowywać się kulturalnie i szarmancko. Siadając do stołu mężczyzna pozwala usiąść najpierw kobiecie przysuwając jej krzesło. Nogi nie mogą być wyciągnięte ani rozstawione. Ważne, aby nigdy nie mówić z pełnymi ustami. Siedząc przy stole łokcie powinny być trzymane przy sobie. Powinien siedzieć prosto, nie trzymając łokci na stole. Tutaj mogą znajdować się ręce do wysokości nadgarstków. Dżentelmen podczas jedzenia nie mlaska, nie siorbie i nie beka. Prawdziwy dżentelmen nigdy się nie spóźnia, zawsze jest na czas.

W pracy
To szef powinien przedstawić nowego pracownika i nie powinien tego obowiązku przerzucać na podwładnego, gdyż jest to nieeleganckie. Być dżentelmenem w pracy to znaczy wywiązywać się w terminie z powierzonych obowiązków, umieć przyznać się do niewiedzy bądź błędu. Powinien umieć działać w zespole. Dżentelmen szanuje zasady panujące w pracy, między innymi nie pali w pomieszczeniu, nawet jeśli znajduje się w nim sam, unika plotek i używa słów "proszę, dziękuję, przepraszam". Na swoim miejscu pracy mężczyzna utrzymuje porządek, nie zostawia brudnych szklanek czy kubków oraz resztek jedzenia. Nigdy nie powinno się ruszać niczego z biurka sąsiada ani czytać jego korespondencji, nie jest też w dobrym guście wpatrywać się w cudzy monitor. Wylewanie na siebie zbyt dużej ilości perfum nie świadczy to o dobrej higienie, czasem wręcz przeciwnie.

W pracy pracownik również powinien być dżentelmenem, przede wszystkim zwracać się do szefa tak jak tego sobie życzy, odnosić się do niego z szacunkiem. To samo dotyczy podwładnych, ich również należy traktować z szacunkiem. Jeśli coś nam się nie podoba, to swoją opinię, grzecznie, wyrażamy w rozmowie w cztery oczy, niezależnie czy rozmawiamy ze zwierzchnikiem czy z podwładnym.

Jeżeli chodzi o współpracowników, to powinniśmy się do nich zwracać w takim sposób, jaki został przyjęty w danej firmie. Narzucanie swoich przyzwyczajeń jest nietaktem i raczej należy dojść do kompromisu.

Pamiętaj, że mężczyzna domowe kłopoty rozwiązuje poza miejscem pracy.

Podczas spotkań służbowych, z klientem, należy pamiętać o tym, że pierwszą zasadą jest grzeczność, bez której nie uda nam się niczego "załatwić" tak, jakbyśmy chcieli.

Jak dyskutować
Po pierwsze dyskusja nie oznacza kłótni. Dyskusja jest to sposób wymiany poglądów, poparty argumentami, podczas którego osoby rozmawiające robią to dla przyjemności lub chcą osiągnąć kompromis w jakiejś sprawie. Należy pamiętać, że podczas dyskusji udzielają się wszystkie osoby zainteresowane. Oczywiście nie należy przerywać rozmówcy. Gdy już będzie nasza kolej na wypowiedzenie swojego zdania na dany temat, należy pamiętać, aby mówić krótko i konkretnie na temat, jasno i rzeczowo. Ważne jest, aby język był poprawny i bez wulgaryzmów oraz pamiętajmy o modulowaniu głosu, gdyż monotonna wypowiedź nigdy nie będzie interesująca. Mowa ciała jest równie ważna. Podczas dyskusji nie powinniśmy przybierać postawy zamkniętej ani agresywnej, a gestykulacji powinno się używać tylko do podkreślenia naszej wypowiedzi,a nie zastępując dane słowo.

Podczas rozmowy zawsze patrzmy rozmówcy/rozmówcom w oczy, by nie czuli się lekceważeni. Jeżeli nie zgadzamy się z osobą, która poprzednio przedstawiła swoje zdanie, możemy się z tym zdaniem nie zgodzić. W tym przypadku powinniśmy zakwestionować zdanie na dany temat a nie wolno nam krytykować osoby, która je wypowiedziała.

Asertywność
Asertywność jest to przede wszystkim umiejętność odmawiania w sposób nieraniący innych. Jest to zachowanie, które ma na celu ochronę własnych przekonań, godności, umiejętność przyjmowania krytyki czy pochwał. jest to osoba potrafiąca kontrolować swoje zachowania. W sytuacji konfliktowej potrafi dojść do kompromisu. Asertywność oznacza także świadomość swoich wad, zalet oraz opinii na swój temat. Jak również stanowczość czy wrażliwość na innych ludzi. Umiejętność powiedzenia "nie", nawet szefowi, jeśli dana rzecz nie należy do naszych obowiązków.

Za time4men

wtorek, 5 kwietnia 2011

Sto lat garnituru

Garnitur to element ubioru, który istnieje już ponad sto lat!
Powstał on początku ubiegłego wieku. Od tamtej pory w zasadzie garnitur zmienił się tylko nieznacznie.

Tak naprawdę najbardziej zmieniło się podejście do tej części garderoby. Kiedyś garnitur nie był tak oficjalną częścią ubioru jak dzisiaj. Garnitury były zakładane jako strój powszedni. Obecnie raczej nikt nie chodzi w garniturze do sklepu spożywczego czy też na spacer. Założenie garnituru obecnie wymga okazji lub wyższej potrzeby. Niegdyś na oficjalne okazje zakładano inne rodzaje ubioru, takie jak surduty, fraki czy też różnego rodzaju żakiety. Garnitur to element ubioru, który może się składać z dwóch lub trzech elementów. Najczęściej jednak spotykane garnitury to te dwuczęściowe. Garnitur trzyczęściowy współcześnie przeznaczony jest przede wszystkim dla mężczyzn, którzy chcą się wyróżniać pewną oryginalnością.

Historia garnituru zaczęła się w Anglii. Do okresu drugiej wojny światowej Anglia przewodziła w produkcji tego stroju. W ślady za nią poszły inne kraje, przede wszystkim Włochy. Te dwa kraje do dziś są producentami niezwykłych garniturów, choć cenione są obecnie garnitury z różnych zakątków świata.

wtorek, 29 marca 2011

HEDONISM - Whisky inna niż wszystkie

Jednym z oryginalniejszych whisky ostatnich lat jest kupaż whisky zbożowej.
Wypuszczono go na rynek pod nazwą Hedonism z inicjatywy przedsiębiorcy Johna Glasera i jego firmy Compass Box. Kupaż jest zestawem whisky zbożowych o różnym wieku, pochodzących z gorzelni Cambus i Caledonian.
"Wierzę, że wspaniałe whisky zbożowe z odpowiednio wyselekcjonowanych beczek to skarb szkockiego królestwa whisky." twierdzi Glaser.
I rzeczywiście Hedonism to gładka, jedwabista, niezwykle przyjemna w piciu whisky - miękka i słodka, o aromacie łączącym nuty wanilii, toffi, kokosa, i kakao.

czwartek, 24 marca 2011

Właściwości win

Zdrowotne własności win są przedmiotem wieloletnich kontrowersji. Najważniejszą z nich jest tzw. „francuski paradoks”, który akceptuje empirycznie udowodniony fakt, że dzięki piciu czerwonego wina Francuzi rzadziej chorują na serce niż Amerykanie, mimo że (jak udowodniono) alkohol nie gra tu istotnej roli. Wyjaśnienie przyszło niedawno winogrona (zwłaszcza czerwone) hodowane bez użycia preparatów grzybobójczych rozwijają na skórce warstwę zawierającą naturalne fungicydy, które właśnie są owymi czynnikami zbawiennymi dla ludzkiego serca. Choć dotyczy to większości rodzajów winogron, winogrona czerwone mają ok. dziesięciokrotnie większe stężenia tych naturalnych fungicydów niż winogrona białe, a spośród czerwonych winogron niektóre gatunki mają szczególnie wysokie (o następne 500%) ich stężenia tzw. winogrona „muszkatowe” (ang. „muscat”), np. winogrona malaga i winogrona rodzynki z wyspy Samos. Należy podkreślić, że winogrona hodowane „nowocześnie”, jak i wina z nich produkowane, pozbawione są tych dobroczynnych właściwości, więc Francuzi czerpią korzyści ze swojego surowego zachowywania starych metod hodowli winorośli.