Zapraszamy na niezapomniany,gorący wieczór z piękną kubańską dziewczyną... podczas którego poznacie wszystkie kubańskie tajemnice cygar.
Wyjaśnimy Państwu wszystko od otwarcia cygara, poprzez sposoby degustacji do rozróżniania gatunków cygar (region,metoda produkcji.
Całości towarzyszyć będzie degustacja cygar i cygaretek.
A nasz piękna Kubanka, pokarze jak na gorącym udzie skręca się najlepsze cygara.
kontakt:
Iwona Andruszkiewicz
Dział Obsługi Loży Dżentelmenów
tel. 796 46 35 35
dzentelmen@brzart.pl
środa, 24 listopada 2010
wtorek, 16 listopada 2010
Polski miód pitny
Dwójniak Koronny firmy Jaros
Typowy dwójniak produkowany w równych częściach z miodu i wody z domieszką specyficznych typowo polskich ziół polnych. Produkowany głównie z miodów ciemnych jesiennych. Leżakuje ponad 5 lat. Zawartość alkoholu około 15%.
Odznacza się świeżością oraz tak typową dla polskich miodów głębią aromatów i aksamitną gładkością.
Zdobył liczne medale m. in.:
* złoty medal na X Jubileuszowym Konkursie Win i Miodów Pitnych Toruń ‘2001 zorganizowanym przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa.
* brązowy medal Międzynarodowego Festiwalu Miodów Pitnych Boulder (Co) 2004
* złoty medal Międzynarodowego Konkursu Miodów Pitnych MAZER CUP Boulder (Co) 2009
Życzymy smacznego
Typowy dwójniak produkowany w równych częściach z miodu i wody z domieszką specyficznych typowo polskich ziół polnych. Produkowany głównie z miodów ciemnych jesiennych. Leżakuje ponad 5 lat. Zawartość alkoholu około 15%.
Odznacza się świeżością oraz tak typową dla polskich miodów głębią aromatów i aksamitną gładkością.
Zdobył liczne medale m. in.:
* złoty medal na X Jubileuszowym Konkursie Win i Miodów Pitnych Toruń ‘2001 zorganizowanym przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa.
* brązowy medal Międzynarodowego Festiwalu Miodów Pitnych Boulder (Co) 2004
* złoty medal Międzynarodowego Konkursu Miodów Pitnych MAZER CUP Boulder (Co) 2009
Życzymy smacznego
wtorek, 26 października 2010
5 prostych, dobrych rad
Każdy mężczyzna zapewne chciałby czasem zaimponować swojej kobiecie lub pokazać się od swej najlepsze strony, dopiero poznanej pani. Nie da się ukryć, że nie ma takiej dziedziny życia, w której nie uczestniczyłaby płeć piękna. Dlatego też, przysługują im przywileje, o których powinni pamiętać wszyscy mężczyźni, jeśli chcą uchodzić za dżentelmenów. Poniżej kilka sytuacji, w których panowie szczególnie powinni okazywać kobietom należne im względy:
Współczesny dżentelmen powinien charakteryzować się uprzejmym i dobrym zachowaniem
W życiu codziennym
Jak najprościej pokazać kobiecie, że dobre maniery to jedna z waszych zalet? Oczywiście, że przepuszczając ją, jako pierwszą, w drzwiach czy ustępując jej miejsca siedzącego. W obecności kobiety, mężczyzna powinien otworzyć drzwi, w razie konieczności przytrzymać je i przepuścić ją, tak aby weszła jako pierwsza. W przypadku ustępowania miejsca siedzącego rola mężczyzny sprowadza się do wstania i zaproponowania stojącej damie, czy nie ma ochoty spocząć.
Dżentelmen nie posługuje się ulicznym slangiem i nie używa wulgarnych słów
W samochodzie
Mężczyzna powinien zaoferować swoją pomocną dłoń kobiecie, zarówno podczas wsiadania, jak i wysiadania z samochodu. Podczas wsiadania wystarczy, że otworzy i przytrzyma drzwi. Przy wysiadaniu natomiast, oprócz otwarcia i przytrzymania drzwi, mężczyzna powinien podać kobiecie rękę, która wesprze ją podczas wysiadania z samochodu.
Mężczyzna zawsze powinien jako pierwszy przedstawić się kobiecie
Na ulicy
Kobieta powinna zawsze iść po prawej stronie mężczyzny, ponieważ prawa ręka uważana jest za silniejszą. W takim ustawieniu, mężczyzna w razie potrzeby może uchronić kobietę przed ewentualnym upadkiem. Warto pamiętać o sytuacjach ekstremalnych, na przykład kiedy pada deszcz. Często zdarza się, że jadące po ulicy samochody bryzgają wodą lub błotem. Wówczas, aby uchronić towarzyszkę przed zmoczeniem czy zachlapaniem, mężczyzna powinien prowadzić kobietę po przeciwnej – do ulicy – stronie chodnika.
Gdy mężczyzna zaprasza kobietę do restauracji lub pubu powinien za nią zapłacić
W restauracji lub kawiarni
Zapraszając kobietę do lokalu, mężczyzna powinien w szczególności pamiętać o zasadach savoir vivre. Wchodząc do lokalu powinien otworzyć kobiecie drzwi i pozwolić jej wejść jako pierwszej. Następnym jego obowiązkiem jest pomoc przy zdjęciu wierzchniego okrycia i oddanie go do szatni. Potem można udać się do stolika. Jeżeli stolik wskazywany jest przez kelnera, to on idzie jako pierwszy, za nim idzie kobieta, a na końcu mężczyzna. W sytuacji, gdy stoliki nie są wskazywane przez obsługę lokalu, mężczyzna idzie jako pierwszy a tuż za nim idzie kobieta.
Prawdziwy dżentelmen używa słów: dzień dobry, proszę, dziękuję, przepraszam ...dzień dobry, proszę, dziękuję, przepraszam
Na schodach
Kiedy znajdziemy się w sytuacji, gdy obydwoje wchodzimy po schodach, kobieta idzie przodem a mężczyzna zaraz za nią. Przy schodzeniu jest odwrotnie - mężczyzna schodzi przed kobietą. Kolejność taka ma swoje praktyczne uzasadnienie. Panowie, idąc za lub przed paniami, mają za zadanie chronić je przed ewentualnym upadkiem.
Za Banzaj.pl
Współczesny dżentelmen powinien charakteryzować się uprzejmym i dobrym zachowaniem
W życiu codziennym
Jak najprościej pokazać kobiecie, że dobre maniery to jedna z waszych zalet? Oczywiście, że przepuszczając ją, jako pierwszą, w drzwiach czy ustępując jej miejsca siedzącego. W obecności kobiety, mężczyzna powinien otworzyć drzwi, w razie konieczności przytrzymać je i przepuścić ją, tak aby weszła jako pierwsza. W przypadku ustępowania miejsca siedzącego rola mężczyzny sprowadza się do wstania i zaproponowania stojącej damie, czy nie ma ochoty spocząć.
Dżentelmen nie posługuje się ulicznym slangiem i nie używa wulgarnych słów
W samochodzie
Mężczyzna powinien zaoferować swoją pomocną dłoń kobiecie, zarówno podczas wsiadania, jak i wysiadania z samochodu. Podczas wsiadania wystarczy, że otworzy i przytrzyma drzwi. Przy wysiadaniu natomiast, oprócz otwarcia i przytrzymania drzwi, mężczyzna powinien podać kobiecie rękę, która wesprze ją podczas wysiadania z samochodu.
Mężczyzna zawsze powinien jako pierwszy przedstawić się kobiecie
Na ulicy
Kobieta powinna zawsze iść po prawej stronie mężczyzny, ponieważ prawa ręka uważana jest za silniejszą. W takim ustawieniu, mężczyzna w razie potrzeby może uchronić kobietę przed ewentualnym upadkiem. Warto pamiętać o sytuacjach ekstremalnych, na przykład kiedy pada deszcz. Często zdarza się, że jadące po ulicy samochody bryzgają wodą lub błotem. Wówczas, aby uchronić towarzyszkę przed zmoczeniem czy zachlapaniem, mężczyzna powinien prowadzić kobietę po przeciwnej – do ulicy – stronie chodnika.
Gdy mężczyzna zaprasza kobietę do restauracji lub pubu powinien za nią zapłacić
W restauracji lub kawiarni
Zapraszając kobietę do lokalu, mężczyzna powinien w szczególności pamiętać o zasadach savoir vivre. Wchodząc do lokalu powinien otworzyć kobiecie drzwi i pozwolić jej wejść jako pierwszej. Następnym jego obowiązkiem jest pomoc przy zdjęciu wierzchniego okrycia i oddanie go do szatni. Potem można udać się do stolika. Jeżeli stolik wskazywany jest przez kelnera, to on idzie jako pierwszy, za nim idzie kobieta, a na końcu mężczyzna. W sytuacji, gdy stoliki nie są wskazywane przez obsługę lokalu, mężczyzna idzie jako pierwszy a tuż za nim idzie kobieta.
Prawdziwy dżentelmen używa słów: dzień dobry, proszę, dziękuję, przepraszam ...dzień dobry, proszę, dziękuję, przepraszam
Na schodach
Kiedy znajdziemy się w sytuacji, gdy obydwoje wchodzimy po schodach, kobieta idzie przodem a mężczyzna zaraz za nią. Przy schodzeniu jest odwrotnie - mężczyzna schodzi przed kobietą. Kolejność taka ma swoje praktyczne uzasadnienie. Panowie, idąc za lub przed paniami, mają za zadanie chronić je przed ewentualnym upadkiem.
Za Banzaj.pl
niedziela, 24 października 2010
Nowy Blog
Z duma ogłaszamy, że nawiązaliśmy współprace z autorem bloga o podobnej tematyce do naszego.
Obydwa blogi za główny cel stawiają sobie informowanie Państwa o wszystkim co
dżentelmen wiedzieć powinien nie zależnie od płci :)
http://polskidzentelmen.blogspot.com/.
Obydwa blogi za główny cel stawiają sobie informowanie Państwa o wszystkim co
dżentelmen wiedzieć powinien nie zależnie od płci :)
http://polskidzentelmen.blogspot.com/.
wtorek, 28 września 2010
Smaki Szkockich Krain
Jeszcze w XIX wieku destylarnie podzielono na regiony Highlands i Lowlands. Miało to swoje odzwierciedlenie głównie w wysokości podatku płaconego od produkowanej w nich whisky. Umowna granica pomiędzy tymi regionami przebiegała - z grubsza rzecz biorąc - nieco na północ od linii Edynburg-Glasgow. Na północ od niej wyróżnia się jeszcze region Campbeltown, Islay, oraz Speyside. Ze względu na charakterystyczny profil aromatyczno-smakowy, wyodrębnia się również wyspy (poza Islay) jako osobną kategorię.
* Lowlands - to tradycyjnie region, w którym whisky poddawana była potrójnej destylacji (obecnie stosowanej tylko w Auchetnoshan), a wytwarzana tam whisky jest delikatna, lekka, o akcentach kwiatowych. Najbardziej znane destylarnie to Rosebank, Glenkinchie, czy wspomniana już Auchentoshan.
* Highlands - whisky wytwarzana tutaj to whisky pełniejsza, o bogatym kwiatowym aromacie i smaku. W przypadku destylarni usytuowanych na wybrzeżu, w ich produktach znajdziemy akcenty morskie - jodowość, słoność, wodorosty. Najbardziej znane destylarnie to Clynelish/Brora, Edradour, Oban, Dalwhinnie czy Glenmorangie.
* Islay - na tej stosunkowo niewielkiej wyspie w archipelagu Hebrydów Wewnętrznych usytuowane są najbardziej bodaj legendarne destylarnie, słynące z whisky o zdecydowanym, torfowo-jodowo-dymnym aromacie i smaku. Najbardziej znane spośród nich to Port Ellen (niestety, nieczynna i bez widoków na ponowne uruchomienie), Ardbeg, Lagavulin, Bowmore, czy Caol Ila.
* Speyside - region wyodrębniony z Highlands, prawdziwe zagłębie szkockiego przemysłu gorzelniczego, skupiający około połowę szkockich destylarni. Whisky pochodząca stąd jest lekka, o akcentach owocowych. Często przynajmniej jej część dojrzewana jest w beczkach po sherry, co nadaje nieco cięższego, zdecydowanego smaku ostatecznemu produktowi. Wśród najbardziej znanych destylarni ze Speyside wymienić należy Glenfarclas, Glenlivet, Macallan, Glenfiddich, Cragganmore oraz Cardhu.
* Campbeltown - to region bardziej historyczny niż faktyczne skupisko producentów whisky. Niegdyś, na początku XX wieku funkcjonowało tam kilkadziesiąt destylarni, w większości cieszących się doskonałą opinią. Jednak opinię tę wykorzystano do maksymalnego zwiększenia produkcji kosztem jakości. W rezultacie większość destylarni prędzej czy później upadło, uprzednio utraciwszy dobrą reputację. W tej chwili w Campbeltown (na krańcu półwyspu Kintyre) funkcjonuje destylarnia Springbank oraz Glen Scotia. W ostatnich latach uruchomiono również destylarnię Kilkerran (w miejscu dawnej destylarni Glengyle), ale na jej produkty będziemy musieli jeszcze poczekać dobrych parę lat.
* Wyspy - to tak naprawdę sztucznie stworzona kategoria obejmująca destylarnie usytuowane na wyspach innych niż Islay, a mianowicie Mull, Skye, Jura oraz Orkady. Najbardziej znane destylarnie w tej kategorii to Talisker z wyspy Skye, oraz Highland Park z Orkadów.
Za Best of Whisky
* Lowlands - to tradycyjnie region, w którym whisky poddawana była potrójnej destylacji (obecnie stosowanej tylko w Auchetnoshan), a wytwarzana tam whisky jest delikatna, lekka, o akcentach kwiatowych. Najbardziej znane destylarnie to Rosebank, Glenkinchie, czy wspomniana już Auchentoshan.
* Highlands - whisky wytwarzana tutaj to whisky pełniejsza, o bogatym kwiatowym aromacie i smaku. W przypadku destylarni usytuowanych na wybrzeżu, w ich produktach znajdziemy akcenty morskie - jodowość, słoność, wodorosty. Najbardziej znane destylarnie to Clynelish/Brora, Edradour, Oban, Dalwhinnie czy Glenmorangie.
* Islay - na tej stosunkowo niewielkiej wyspie w archipelagu Hebrydów Wewnętrznych usytuowane są najbardziej bodaj legendarne destylarnie, słynące z whisky o zdecydowanym, torfowo-jodowo-dymnym aromacie i smaku. Najbardziej znane spośród nich to Port Ellen (niestety, nieczynna i bez widoków na ponowne uruchomienie), Ardbeg, Lagavulin, Bowmore, czy Caol Ila.
* Speyside - region wyodrębniony z Highlands, prawdziwe zagłębie szkockiego przemysłu gorzelniczego, skupiający około połowę szkockich destylarni. Whisky pochodząca stąd jest lekka, o akcentach owocowych. Często przynajmniej jej część dojrzewana jest w beczkach po sherry, co nadaje nieco cięższego, zdecydowanego smaku ostatecznemu produktowi. Wśród najbardziej znanych destylarni ze Speyside wymienić należy Glenfarclas, Glenlivet, Macallan, Glenfiddich, Cragganmore oraz Cardhu.
* Campbeltown - to region bardziej historyczny niż faktyczne skupisko producentów whisky. Niegdyś, na początku XX wieku funkcjonowało tam kilkadziesiąt destylarni, w większości cieszących się doskonałą opinią. Jednak opinię tę wykorzystano do maksymalnego zwiększenia produkcji kosztem jakości. W rezultacie większość destylarni prędzej czy później upadło, uprzednio utraciwszy dobrą reputację. W tej chwili w Campbeltown (na krańcu półwyspu Kintyre) funkcjonuje destylarnia Springbank oraz Glen Scotia. W ostatnich latach uruchomiono również destylarnię Kilkerran (w miejscu dawnej destylarni Glengyle), ale na jej produkty będziemy musieli jeszcze poczekać dobrych parę lat.
* Wyspy - to tak naprawdę sztucznie stworzona kategoria obejmująca destylarnie usytuowane na wyspach innych niż Islay, a mianowicie Mull, Skye, Jura oraz Orkady. Najbardziej znane destylarnie w tej kategorii to Talisker z wyspy Skye, oraz Highland Park z Orkadów.
Za Best of Whisky
czwartek, 23 września 2010
Wine & Food Noble Day
26 września 2010 roku odbędzie się w Warszawie pierwsza edycja Wine & Food Noble Day. Organizatorzy - Noble Concierge oraz Centrum Wina - zapowiadają, że będzie to jedyne w Polsce wydarzenie winiarskie na taką skalę. Goście imprezy będą mieli okazję do degustacji ponad 300 gatunków win!
Dzień wcześniej odbędzie się, już po raz trzeci, Wine & Food Noble Night. Będzie dla gości okazja do skosztowania i ocenienia potraw przygotowanych przez szefów kuchni kilkunastu lokali z całej Polski
Zapraszamy
Dzień wcześniej odbędzie się, już po raz trzeci, Wine & Food Noble Night. Będzie dla gości okazja do skosztowania i ocenienia potraw przygotowanych przez szefów kuchni kilkunastu lokali z całej Polski
Zapraszamy
środa, 22 września 2010
W pył się obrócisz, czyli słów kilka o popiele z cygara
Wydaje się, że popiół cygara może nam co nieco powiedzieć o naszym cygarze. Jeżeli popiół jest ładny i biały, to zapewne tytoń uprawiany był na glebie bogatej w substancje odżywcze, zwłaszcza magnez. Jeżeli popiół jest mocny, zbity, trzyma się cygara, tzn, że zwijacz wykonał dobrą robotę i świetnie zwinął cygaro. Jeżeli popiół tworzy „stożek”, to może oznaczać, że za szybko je spalamy. Jeżeli jednak jest „wklęsły”, to możliwe, że cygaro jest zbyt wilgotne. Jednak sprawa nie jest taka prosta jakby się wydawało. Najważniejsza w tym wszystkim jest ogólna ocena cygara, za jego budowę, wygląd i smak, ponieważ czasami może się zdarzyć, że cygaro za kilka złotych posiada ładniejszy popiół od cygara kubańskiego za kilkadziesiąt złotych. Tak więc jakość popiołu nie zawsze odzwierciedla jakość cygara.
Za Cigar Aficionado
Za Cigar Aficionado
Subskrybuj:
Posty (Atom)